معمولا آشپزخانه ها و آبریزگاه ها از آسمانه (سقف) نور می گرفتند و پنجره به بیرون نداشتند. آنها یک سوراخ در آسمانه به نام هورنو داشتند. در کنار دیوارهای آشپزخانه  کته ساخته می شده و روی آنها سکو درست می شد. در بسیاری از شهرها مانند کاشان و یزد و کرمان، تنور در آشپزخانه بود، در جاهایی هم در بیرون از آشپزخانه جای داشت. آشپزخانه همواره در جایی ساخته می شده که بانوی خانه بتواند در آن به آسودگی به کار خود بپردازد و کمتر در برابر چشم باشد.(آشپزخانه یا آبریزگاه در گوشه ای از خانه ساخته می شده که پساب و بوی آن آزار رسان نباشد.)

آشپزخانه در میانه بخش بیرونی و اندرونی جای داشته و هردو به آن دسترسی داشتند.

(معماری ایرانی-پیرنیا-ص135-155)

جهت مشاهده تصاویر مربوطه اینجا کلیک نمایید.