به اتاق کشیده و بزرگ، تالار(تلوار:ساختمان بزرگ) گفته می شد که آسمانه ای بلند، گاه به اندازه دو اشکوب(طبقه) داشت در دو سوی آن، دو راهروی گشاده به نام تختگاه بود که از آنها رفت و آمد می کردند. گاه دو اتاق سه دری (یا دو دری) در دو سوی تالار بود که بروار نام داشت. روی این دو اتاق اتاقی در اشکوب دوم ساخته می شد که گوشوار نام داشت.

پس در نمای رو به میانسرا ، تالار درمیان و در دو سوی آن، دور بروار در پایین و دو گوشوار در بالا جای داشت. بخش میانی این نما میانوار نام داشت. این اتاق ها می توانستند از دید ساختاری از رانشی که دیوار ها و دهانه بزرگ تالار پدید  می آورد، پیشگیری کنند.

(معماری ایرانی-پیرنیا-ص147)

جهت مشاهده تصاویر مربوطه اینجا کلیک نمایید.