بخش رو باز و بی آسمانه خانه، میانسرا یا حیاط بوده که در میان سرا جای داشته است و اتاق های گوناگون در گرداگرد آن ساخته شده و رو به آن باز می شده اند.

در خانه های میانسرادار هر بخش خانه، در یک پهلوی میانسرا ساخته می شود و گاه سه پهلو و گاه چهار پهلوی میانسرا، اتاق و ساختمان است. یک پهلو رو به جنوب شرقی و دیگری رو به جنوب غربی باز می شود. از این دو سو در زمستان وهنگام سرما بهره گیری می کنند، (چون آفتاب گیر هستند) سوی سوم هم رو به شمال شرقی باز می شود که ازآن هنگام گرما بهره گیری می کنند.(چون آفتاب کور است) سوی چهارم گاه کاملا بسته و یک دیوار است که تنها در آن تاقنما درآورده  شده است، چون آفتاب از این سو آزار دهنده است و گاه اگر سکویی باشد، تنها در بهار از آن بهره گیری می شود. در سوی چهارم، آبریزگاه و انباری قرار دارد.

خانه ها به طور کلی دو بخش داشتند:  بیرونی، اندرونی. اندرونی بسیار گسترده تر و بزرگتر از بیرونی بوده و خانه ای ویژه زندگی خصوصی خانواده بوده است. میانسرای بزرگی داشته که درگرداگرد  آن اتاق های فراوانی ساخته می شده است.بخشی ازخانه، تابستان نشین و بخشی زمستان نشین بوده است. چون مردم همه مهماندوست بودند و از سویی نمی خواستند مهمان وارد زندگی خصوصی آنها شود، از این رو در بخش بیرونی از او پذیرایی می کردند. بیرونی یک میانسرا، یک اتاق پذیرایی بزرگ ، یک سفره خانه ویکی دو اتاق برای آسایش مهمان ها داشت.

معماری ایرانی- پیرنیا-ص145- 153-154

صحبت های دکتر اولیا.....

جهت مشاهده تصاویر مربوطه اینجا کلیک نمایید.